โลกในยุคสมัยนี้ มองไปทางไหนก็มีแต่เรื่องวุ่นวาย ไหนจะปัญหาส่วนตัว ไหนจะปัญหาส่วนรวม มีแต่เรื่องให้ปวดหัว เวลาในการใช้ชีวิต ก็ลดน้อยถอยลง จนแทบจะเหลือที่ว่างให้กับคำว่า "ความสุข"
เมื่อตอนที่เรายังเป็นเด็ก เรามักจะถูกตั้งคำถามอยู่เสมอว่า "โตขึ้นอยากจะเป็นอะไร" บางคนก็อยากเป็นครู เป็นหมอ เป็นพยาบาล ซึ่งล้วนแต่เป็นภาพที่เราถูกปลูกฝังมาตั้งแต่เกิด แต่พอเราโตขึ้น กลับไม่เคยมีใครตั้งคำถามกับเราว่า "ตอนเป็นเด็กเราอยากจะทำอะไร" หน้าที่ทางสังคม การวางตัวให้เหมาะสม ทำให้เราต้องเก็บเอาความสนุกในวัยเด็กทิ้งไป เพื่อเหลือที่ว่างให้กับงานและภาระความรับผิดชอบ ทั้ง ๆ ที่ความจริงแล้ว เด็กตัวน้อย ๆ ยังคงวิ่งเล่นอยู่ในส่วนที่ลึกที่สุดของจิตใจ และไม่เคยจากเราไปไหน แต่เพราะเค้ารู้ ว่าทุกเรื่องที่ต้องตัดสินใจเป็นเรื่องของผู้ใหญ่ เลยทำให้เขาเลือกที่จะขังตัวเองเอาไว้ รอวันที่มีใครสักคนเข้าใจ และจูงมือของเขาออกมาสู่โลกภายนอกอีกครั้ง
บล็อกนี้จึงจัดทำขึ้น เพื่อใช้เป็นพื้นที่ปลดปล่อยความสุขในวัยเด็กของเราออกมา รวมไปถึงการค้นหาช่องทางที่จะสร้างความสุขให้กับตัวของเราเอง ซึ่งความสุขเหล่านี้ ล้วนแต่อยู่ใกล้ ๆ ตัวของเราทั้งนั้น เพียงแต่เราไม่เคยหันมามอง หรือลองค้นหาด้วยตัวของเราเอง ผมเองก็เลยวัยที่จะทำตัวสนุกสนานแบบเด็ก ๆ มานานแล้ว แต่ผมก็ไม่เคยทอดทิ้งความรู้สึกเหล่านั้นไปเลย แม้แต่วินาทีเดียว ไม่จำเป็นเลย ที่เราจะต้องทิ้งความเป็นตัวของตัวเอง เพื่อที่จะทำให้คนอื่นมีความสุข ทำไมไม่เลือกที่จะมีความสุขไปพร้อม ๆ กับคนอื่น ผมเองก็ไม่ได้เป็นผู้รู้แจ้งหรือเก่งกาจขนาดที่ทำให้ทุกคนมีความสุขได้หลังจากอ่านบล็อกนี้หรอกนะครับ แต่อย่างน้อย ผมเชื่อว่า ถ้าเราได้มีโอกาสหันกลับมามองตัวของเราเอง และลองทำอะไรให้กับตัวเองบ้าง มันก็ไม่ใช่เรื่องที่ยากจนเกินไป เหมือนคำที่เราได้ยินกันบ่อย ๆ ว่า "ถ้าไม่รู้จักรักตัวเอง แล้วเราจะรุ้จักรักคนอื่นได้ยังไง" นั่นแหล่ะครับ ^^
หวังว่าโลกใบเล็ก ๆ ในบล็อกแห่งนี้ จะสามารถสร้างความสุขให้กับทุก ๆ ท่านที่ผ่านเข้ามา ได้ไม่มากก็น้อย หรืออาจจะไม่ได้อะไรเลยก็ได้ 55+ แต่อย่าลืมนะครับ ว่า "ความสุขก็ไม่จำเป็นต้องมีสาระ" เสมอไป ถ้ารู้อย่างนี้แล้ว ก็มาทำตัวเองให้มีความสุขกันเถอะ : Tle ^^
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น